Van Luchtnieuws.nl

bron van de eerste versie: Rens ten Hage

Nederland is een plat en nat landje. En wij kunnen als geen ander bouwen in ons eigen kikkerlandje. Bouwen op slappe ondergrond vergt een speciale funderingstechniek. Ook die hebben wij volledig onder de knie. Wat wij doen is palen in de grond stoppen. Als het even kan tot op een laag in de grond die stevig genoeg is om wat er op komt te dragen. Dat heet heien.

Het hoogtepunt van het heien was in 1648 toen wij het paleis op de Dam hebben gebouwd. Dat staat op 13.659 palen. Dat heien is een heel lastig werkje. Vroeger ging dat met een blok. Dat laat je op de paal vallen en die zakt dan een stukje in de grond. Totdat het niet meer verder gaat. Heien was zwaar en zorgde voor overlast voor de omgeving. Daarom werd vroeger al gesproken van heipijn.

Er zijn in de loop der tijden veel verschillende methodes ontwikkeld om te heien. Alle combinaties meegerekend zijn er nu veertig technieken voor een fundering op palen. Er zijn maar een paar hoofdsoorten: Heien (met veel trillen), klappen (lawaai en overlast), heien door de te duwen en heien door te boren.

In principe kan elke techniek overal worden gebruikt. Er zijn maar heel erg weinig belemmeringen waardoor een bepaalde techniek niet toereikend is.

Klappen uitdelen is het makkelijkst en het goedkoopst. Boren is het stilst. Duwen zit er een beetje tussen in. Een buis gebruiken die je er ook weer uit moet halen kost twee keer zo veel klappen en trillen. Veelal wordt een genuanceerde keuze gemaakt afhankelijk van de omgeving, de taaiheid van de bodem, de ruimte die men heeft om te werken en de snelheid waarmee men wil opschieten.

---

Deze pagina op Luchtnieuws bevat een nieuwsbericht. Dit bericht is geplaatst in de veronderstelling dat de auteur of rechthebbende op het auteursrecht akkoord gaat met het verspreiden van dit bericht, en met het aanbrengen van kleine redactionele wijzigingen. Mocht dit niet het geval zijn, belt u dan met de webmaster, zodat deze het bericht kan verwijderen