Stap 3-besluit
Van Luchtnieuws.nl
Inhoud |
Wat houdt de drie stappenbenadering in?
Bij de (her)inrichting van complexe stedelijke gebieden doorlopen de gemeenten de volgende drie stappen:
Stap 1: Bronbeleid
Vanaf het begin zitten alle partijen aan tafel. Dus de stadsontwikkelaars, planologen én milieudeskundigen. Meteen al neemt de gemeente de milieubelangen mee. De betrokkenen lossen knelpunten zo veel mogelijk op door brongerichte maatregelen. Zo bestrijden zij stankoverlast door bijvoorbeeld filters te bouwen in een fabrieksschoorsteen (de bron van de stank). En geluidsoverlast van wegverkeer door bijvoorbeeld snelheidsbeperkingen in te voeren.
Stap 2: Maatwerk
Als bronbeleid geen soelaas biedt, komt het aan op maatwerk. Betrokkenen proberen tot andere oplossingen te komen door gebruik te maken van de mogelijkheden in de wet- en regelgeving. Zo kunnen zij geluidsoverlast voorkomen door bijvoorbeeld 'dove gevels' in woningen te bouwen. In deze gevels kunnen geen ramen open aan de kant waar het lawaai vandaan komt.
Stap 3: Afwijking
Pas als de stappen 1 en 2 niets oplossen en regels de (her)inrichting van een gebied blijven belemmeren, is er de optie af te wijken van milieunormen. Tot 1 januari 2004 bood de Experimentenwet Stad en Milieu hiervoor het wettelijke kader. Per 1 februari 2006 kunnen gemeenten gebruik maken van de Interimwet Stad en Milieubenadering
Wat is een afwijkingsbesluit ofwel stap-3-besluit?
Voordat gemeenten een afwijkingsbesluit kunnen nemen, doorlopen zij eerst de stappen 1 en 2 van de Stad en Milieubenadering. Zij ontwikkelen een plan waarin de ruimtelijke en milieuaspecten integraal zijn opgenomen. Milieuknelpunten lossen zij zoveel mogelijk op met bronmaatregelen (stap 1). Vervolgens benutten zij de mogelijkheden van de bestaande regelgeving (stap 2) maximaal. Als zij dan nog de gewenste ruimtelijke ontwikkeling niet kunnen realiseren, is een stap-3-besluit wellicht aan de orde.
Een afwijkingsbesluit geldt altijd voor een bepaald projectgebied. Gemeenten kunnen zo'n besluit nemen om milieugevoelige bestemmingen te realiseren, zoals bijvoorbeeld woningen. Inhoudelijk moet een afwijkingsbesluit goed gefundeerd te zijn. Gemeenten moeten:
- Aantonen dat de afwijking noodzakelijk is voor de gewenste ruimtelijke ontwikkeling. En bijdraagt aan een zuinig en doelmatig ruimtegebruik en een optimale leefomgevingskwaliteit in het projectgebied.
- Een stap-3-besluit altijd in samenhang met een bestemmingsplan(herziening) nemen, omdat het ruimtelijke ontwikkelingen betreft.
- Aantonen dat de belanghebbenden, zoals bewoners, bedrijven of maatschappelijke organisaties, bij de voorbereiding betrokken waren.
- Eventuele nadelige gevolgen van een stap-3-besluit zoveel mogelijk beperken. Immers, er wordt afgeweken van grenswaarden. Als dat niet lukt moeten gemeenten zorgen voor compensatie.
